szołmastgołon

Bry

W końcu w niemałych bólach udało mi się dokończyć drugą część materiału z Indochin. Tym razem Wietnam, kilka tysięcy przejechanych kilometrów, od Saigonu przez Nha Trang, Hoi An, Hue, Halong Bay aż do stolicy czyli Hanoi. Wietnam to kompletnie inny kraj niż Laos, ludzie mniej przyjaźni, ale mam też wrażenie, że można się uważniej przyjrzeć ich kulturze. W samym Sajgonie dla przykładu żyje 7 milionów ludzi, podczas gdy w całym Laosie tylko 6! Tutaj lokalsi mają kompletnie gdzieś turystów, ale właśnie dzięki temu można zobaczyć dokładnie jak oni tam funkcjonują, bo nie odgrywają żadnych ról.

Ruch uliczny to jest coś nie do opisania. Określenie Sajgon nie wzięło się znikąd. Kilkanaście skuterów w jednym rzędzie rusza przez skrzyżowanie, światła są dla frajerów, przejście przez jakąkolwiek ulicę jednym płynnym ruchem kompletnie niemożliwe. Robisz 2 kroki i na nowo oceniasz sytuację, oczy potrzebne dookoła głowy, choć o ile pieszy się nie zawaha, to oni w miarę dostosowują się, albo przyspieszają i przejeżdżają tuż przed Tobą, albo lekko zwalniają i wymijają z drugiej strony. Nie ma natomiast co liczyć, że ktokolwiek się zatrzyma.

Oprócz jednej nieprzyjemnej sytuacji, gdzie w sypialnym autobusie po przebudzeniu okazało się, że mój telefon zostawiony na półeczce przy nogach już jest w kieszeni któregoś z lokalnych podróżników, żadnych większych problemów. Ale to akurat moja wina, po wypiciu whiskey zbyt szybko zrobiło mi się błogo i usnąłem Albo słuchawki, które do telefonu były wpięte zostały. Widocznie się nie spodobały. Najlepsze miejsce: Hoi An, najgorsze: Hanoi. Zresztą zobaczcie sami:



pozdrawiam
wanpi

0 votes

Komentarze (18)

Witam.
Kopę lat Jak obiecywałem w poprzednim odcinku, kolejny materiał miał być z Laosu/Wietnamu.

Jeśli chodzi o sam kraj: przepozytywny. Ludzie otwarci i naturalnie pogodni. Transport tragiczny, 20h spędziliśmy w autobusie z Hanoi do Vientiane, na szczęście autobus sypialny, ale po 2h jazdy kobietka leżąca obok nas zaczęła wymiotować z powodu choroby lokomocyjnej. Przez kolejne 18 praktycznie jej nie przeszło Musieliśmy więc wypić sporą zapasów whisky na znieczulenie.

Sama stolica Vientiane ładna, ale to nic w porównaniu z kolejnym miastem, a raczej miasteczkiem na trasie: Vang Vieng. Ibiza w środku dżunglii. Najpopularniejszy jest tubing: wypożyczasz dętkę na cały dzień, zawożą Cię parę km w górę rzeki... I tyle, radź sobie sam. Ale nie jest to trudne: wskakujesz do rzeki, w miedzyczasie odwiedzając kilkadziesiąc knajp, pijąc piwko, paląc jointy, skacząc z 8m trampolin, na zjeżdżalniach etc. Ale można uszkodzić bębenki i stracić słuch od ultragłośnej muzyki. Wieczorem turyści w całym mieście chodzą jak zombie po całodniowym piciu browarów i dziwnych shotów. Ale za to na kaca można pójść do pierwszej lepszej knajpy i poprosić o special menu. Happy omlet definitywnie zaleczy wszelkie bóle. A to dlatego, że jest z opium! Normalnie na legalu w menu w restauracji. Oprócz tego można dostać zupę grzybową, po której rzeczywistość może się trochę zniekształcać. Niestety zabrakło nam odwagi, żeby wszystkiego spróbować, więc raczej preferowaliśmy klasyczne i sprawdzone metody

Luang Prabang, miasto nad Mekongiem, kompletnie odmienny klimat, cisza i spokój, ale z drugiej strony nie za wiele atrakcji, w związku z czym dobrą opcją jest kilkudniowy trekking do dżungli, spanie w prymitywnych wioskach bez prądu i ogólnie cofnięcie się kilka wieków wstecz. Oczywiście jak ktoś nie jest wygodnicki i lubi się pomęczyć

Ogólnie spędziliśmy w samym Laosie 10 dni. Ale tam czas płynie inaczej. Hasło, które słyszy się na każdym rogu: "Relax, you are in Laos" absolutnie nie jest rzucane na wiatr. A wygląda to mniej więcej tak:



Koniec części pierwszej. Jak uda mi się w końcu obrobić materiał, to wrzucę część drugą z kraju, który dokopał Amerykanom
pozdrawiam
wanpi

0 votes

Komentarze (9)

...NOT!

Na Big Blindzie Cold 4betuję do 23BB AK off po raise luźnego Small Blinda, który 3betuje raise aggro Buttona ze stealem z late position 75%, i nagle limpujący UTG robi shove... EZ fold, prawda? Ale tak naprawdę nie o rozdaniach będzie mowa. Ale conieco o pokerze owszem. Swoją drogą wygłoś takie zdanie do niezwiązanej z tą grą osoby. Ciekawe jak ten komunikat zrozumie

Kasa kasą, za coś w końcu trzeba żyć, ale zaczynam powoli mieć wrażenie, że nie jest to coś, czym chciałbym się zajmować do końca swoich dni. Zresztą, poker chyba tylko mnie do togoż końca bardziej przybliża niż oddala, jest to zawód bardzo młody, nie wiadomo jakie konsekwencje kumulacji nieustannego stresu nas spotkają za X lat. Co prawda profesjonalni gracze nie podchodzą do gry emocjonalnie i ego starają się przecież trzymać z dala od żetonów, ale nasz organizm i tak swoje baty dostaje. Brzmi to trochę negatywnie, ale od jakiegoś czasu staram się wyłączyć o ile to możliwe tę grę z prywatnego życia i z nurtu głównej aktywności.

Nie, nie nienawidzę pokera. Nie, nie mam downswinga. Nie, nie straciłem całego rolla na FTP. Ale patrzę na to wszystko z dużo większym dystansem niż kiedyś. Mniej się udzielam na forach, ale to świadomie po aferze hazadrowej i później już tak zostało. Rzadziej postuję rozdania. Chociaż TL mam w szybkich linkach przegladarki i zaglądam ciągle po kilka/naście razy dziennie. Tyle samo obserwacji, trochę więcej prywatności. A może to źle? Heh, albo zwyczajnie się starzeję Może podsumowując: seks jest zajebisty, ale czy stara dziwka uwielbia go tak bardzo jak zakochany nastolatek? Moje wpisy już od dłuższego czasu nie mają zbyt wiele wspólnego z pokerem i tak też poza tą krótką, w odbiorze niektórych, pesymistyczną wzmianką pozostanie. A zaraz i tak siadam do zapodania kolejnej porcji 3betów

Gdybym nie dał się wciągnąć w ten monolog, mógłbym spokojnie napisać: Jak zwykle bez zbędnych komentarzy, pocztówka tym razem z bliższych okolic niż zza oceanu. Fascynacja techniką timelapse nie ustaje i są przerzuty Ale w końcu od momentu, gdy poker przemieścił się z obszaru :hobby, do zakładki: praca, inna pasja zajęła jego miejsce. Czaso- i praco-chłonna i prawdopodobnie bardzo niepraktyczna, ale może właśnie o to w tym chodzi. Wole się odmóżdżać w plenerze niż przed TV. Nie są to jakieś top miejscówki w mieście, momentami trochę industrialnie, ale mimo tego, że foty z kilku miesięcy, ten projekcik dopiero się zaczyna. Wersja 1.0. Enjoy!



Za parę dni lecę na kilka dni do Barcelony w duecie z papą wanpim czyli ojcem, wstępnie głównym punktem programu miał byc mecz Barcy z Atletico Madryt, lot kupiony na 24 września, mecz 25, ale banda chuja zmieniła mi datę rozgrywki na dzień wcześniej, w związku z czym pozostaje tylko z samolotu wypatrywać Camp Nou. Ale jakiś cudem nie byłem jeszcze nigdy w Hiszpanii [wtf?] więc myślę, że ogólny chillout w Katalonii i tak jest dobrą opcją...
W międzyczasie dopieszczam szczegóły listopadowej podróży Laos/Wietnam oraz ruszam z kilkoma projektami, m.in. stronką podróżniczą, więc jakby ktoś planował jakiś wojaż czy to w dalekie kraje, czy turniej pokerowy i nie wiedział jak się do tego zabrać, albo zwyczajnie nie miał na to czasu - dawać znać. Może będę mógł pomóc.

A więc do nastepnego razu.
wanpi

0 votes

Komentarze (13)